51 x 244 = LoveR

 Yozora no mukou

::SMAP::

あれから　僕達は何かを信じてこれたかな
夜空ノムコウには　明日がもう待っている

誰かの声に気づき　僕らは身をひそめた
公園のフェンス越しに　夜の風が吹いた

君が何か伝えようと　握り返したその手は
僕の心のやわらかい場所を　今でもまだしめつける

あれから　僕達は何かを信じてこれたかな
窓をそっと開けてみる　冬の風の匂いがした

悲しみって　いつかは消えてしまうものなのかな
ため息は少しだけ白く残って　すぐ消えた

歩き出す事さえも　いちいちためらうくせに
つまらない常識など　潰せると思ってた

君に話した言葉は　どれだけ残っているの
僕の心の一番奥で　空回りし続ける

あの頃の未来に　僕らは立っているのかな
すべてが思うほど　うまくはいかないみたいだ

このまま　どこまでも日々は続いていくのかな
雲のない星空が　窓ノムコウに続いている

あれから　僕達は何かを信じてこれたかな
夜空ノムコウには　もう明日が待っている

ตั้งแต่ตอนนั้น พวกเราเชื่อในสิ่งใดจึงมาถึงตรงนี้ได้นะ
อีกฟากหนึ่งของท้องฟ้ายามค่ำคืน วันพรุ่งนี้กำลังรอคอยอยู่

พวกเราก้มตัวลงแอบเมื่อได้ยินเสียงของใครบางคน
สายลมยามวิกาลพัดผ่านรั้วของสวนสาธารณะ

มือของเธอที่กระชับตอบคล้ายกับตั้งใจจะบอกอะไรสักอย่าง
ยังคงแนบแน่นอยู่ตรงส่วนอ่อนนิ่มของหัวใจแม้กระทั่งถึงตอนนี้

ตั้งแต่ตอนนั้น พวกเราเชื่อในสิ่งใดจึงมาถึงตรงนี้ได้นะ
เมื่อลองแง้มหน้าต่างออกดู สายลมฤดูหนาวก็โชยมาให้ได้กลิ่น

ความโศกศัลย์นั้น คงเลือนลบไปได้ในสักวันสินะ
เสียงถอนใจทิ้งไว้เพียงสายสีขาวแผ่วบาง แล้วจึงจางหายไป

ทั้งที่ยังลังเลแม้แต่กับการก้าวเดินไปข้างหน้า
กลับคิดว่าจะสามารถทำลายความซ้ำซากจำเจอย่างที่ทำอยู่ทุกวันได้

คำพูดที่เคยบอกเธอไว้ ยังหลงเหลืออยู่เท่าไรกันนะ
ในส่วนลึกที่สุดของหัวใจผมนี้ ยังคงหมุนวนต่อไปไม่สิ้นสุด

ณ เวลานั้นในกาลภายหน้า จะมีเรายืนอยู่ที่นั่นหรือเปล่านะ
เพราะดูเหมือนว่าทุกสิ่งทุกอย่างจะไม่เป็นไปตามที่คาดคิดไว้เสียเลย

วันคืนจะยังคงผันผ่านไปเรื่อยๆเช่นนี้ อย่างไม่มีสิ้นสุดหรือเปล่านะ
ท้องฟ้าพร่างดาวไร้ซึ่งเมฆหมอกใดยังคงทอแสงอยู่ที่อีกฟากหนึ่งของหน้าต่าง

ตั้งแต่ตอนนั้น พวกเราเชื่อในสิ่งใดจึงมาถึงตรงนี้ได้นะ
ที่อีกฟากหนึ่งของท้องฟ้ายามค่ำคืน วันพรุ่งนี้กำลังรอคอยอยู่แล้ว

- - - - -

ชอบมากกกกกกกกกกกกกกกก ซึ้ง ร้องไห้ 555+

My Wish

::Domoto Koichi(Kinki Kids):: 

ไม่ต้องการอะไรมากไปกว่านี้อีกแล้ว
เพียงแค่รอยยิ้มนั้นก็ช่วยรักษาบาดแผลในใจ
บนเตียงกว้าง เราสองพูดคุยและหัวเราะอย่างสนุกสนาน
ปลดเปลื้องความยุ่งยากทั้งมวล และกลายเป็นเธอ ของผมคนเดียว

พอไม่สามารถเจอกันได้ ทำไมถึงได้รู้สึกกังวลขึ้นมา
แสดงออกมาให้ผมเห็นเถอะ ไม่ว่าจะเป็นความทุกข์หรือความเจ็บปวดใดๆ
ไม่ว่าเมื่อไหร่ผมก็จะปกป้องเธอตลอดไปจนชั่วนิรันดร์

ถ้าเป็นเราสองคนไม่ว่าอย่างไรก็สามารถอภัยให้กันได้เสมอ
เพราะเราเข้าใจดีว่าอะไรคือสิ่งสำคัญ
กระทั่งเรียวนิ้วบอบบางของเธอที่แสนเอาแต่ใจ
ไม่อยากสูญเสียอะไรทั้งนั้น จะปกป้องเอาไว้ตลอดไป

เธอมักจะหาเรื่องชวนทะเลาะเสมอ
ตั้งแต่เมื่อกี้แล้วที่ได้ยินเสียงถอนหายใจอย่างไม่สบอารมณ์
โทรศัพท์ที่ดังขึ้นกลางดึกจากเธอคนขี้เหงา
น้ำเสียงอ่อนโยนและแสนก่อกวนดังยั่วเย้าอยู่ข้างหู
 
พอไม่สามารถเจอกันได้ ทำไมถึงได้รู้สึกกังวลขึ้นมา
ทั้งๆที่อยู่ใกล้กันขนาดนี้ แต่กลับมองไม่เห็นอะไรนั่น
อย่าพูดเรื่องเศร้าอย่างนั้นเลยนะ ผมจะปกป้องเธอเอง

ถ้าเป็นเราสองคนไม่ว่าอย่างไรก็สามารถอภัยให้กันได้เสมอ
วันสุดสัปดาห์เธอมาเจอผมสิ
ทั้งรอยยิ้ม หรือเสียงฮัมเพลงที่ไม่เป็นทำนอง
ไม่อยากสูญเสียอะไรทั้งนั้น จะปกป้องเอาไว้ตลอดไป

ถ้าหากว่าความปรารถนาสามารถเป็นจริงได้ล่ะก็ อยากจะขอให้ช่วงเวลานี้ยาวนานไปจนนิรันดร์
วันทั้งวันที่ใช้เวลาร่วมกับเธอ จากนี้ไปเราทั้งสองจะสร้างมันขึ้นด้วยกัน

ถ้าเป็นเราสองคนไม่ว่าอย่างไรก็สามารถอภัยให้กันได้เสมอ
เพราะเราเข้าใจดีว่าอะไรคือสิ่งสำคัญ
เรียวนิ้วบอบบางของเธอที่แสนเอาแต่ใจ
ไม่อยากสูญเสียอะไรทั้งนั้น จะปกป้องเอาไว้ตลอดไป

- - - - - - -

แปลรวดเดียวเลย แก้ไปนิดหน่อย
พูดถึงเพลงโค่ซังแล้ว ชอบเพลงนี้ที่สุดนะ(สูสีกับเพลง I )
โรแมนติกไม่เหมือนอิมเมจโค่ซังเลย เพราะเห็นแต่เวลาอายๆไม่พูดแบบจริงๆจังๆมั้ง

และก็จิ้นอีกแล้ว อิอิ

คราวหน้าอยากแปลเพลงของ 剛紫 (ซึโย-ชิ)นะ แต่ยากว่ะ
ยังไม่สามารถขนาดนั้น ฮู้ว

อย่างเพลงลาร์คก็อยากแปล แต่ก็ยากกกกอีกละ 555+

From : Domoto Kyoudai

จำตอนไม่ได้ จำเกสต์ไม่ได้ แต่รู้สึกจะเป็นเทปสเปเชียลรวมตอนที่ไม่ได้ออกอากาศ（未公開）

เกสต์พูดถึงเรื่องที่หลังจากเข้าวงการบันเทิงแล้วก็ได้รู้ว่าพวกดูโอ ยูนิต หรือกรุ๊ปที่ทำท่าว่าสนิทกัน จริงๆแล้วก็ไม่ได้สนิทกัน เลยมาเข้าเรื่องคินคิว่าทั้งสองคนนี้ไม่สนิทกัน(ไม่ได้มีความสัมพันธ์ทีดีต่อกัน) ทีนี้มาโกโตะซังเลยพูดขึ้นมาว่า

มาโกโตะซัง :  

KinKiは仲良いよね？２人。
いつも...あの...この番組収録終わった後に　ゴハンとか行くと、
絶対２人並んで座ってるか、正面に座ってるでしょ？
普通はバンドとか　コンビとか　バラバラになるなのに、
絶対隣同士で　焼肉焼いてするから。

คินคิน่ะสนิทกันดีนะ? ทั้งสองคนน่ะ
ทุกครั้งหลังจากอัดรายการนี้เสร็จ แล้วไปกินข้าวกัน ทั้งสองคนถ้าไม่นั่งข้างๆกัน ก็นั่งหันหน้าเข้าหากันตลอดใช่มั้ยล่ะ?
ปกติแล้วพวกวงดนตรี หรือกรุ๊ปอื่นๆ จะแยกกันนั่งแท้ๆ แต่สองคนนี้จะนั่งย่างเนื้ออยู่ข้างๆกันตลอด

ซึโยชซัง :

だから無意識のうちに、
やっぱりこう...お互いが必要性をわかり合ってるからこそ、
こう磁石のようにね...

คือถึงจะไม่ได้ใส่ใจ แต่เราทั้งคู่ก็เข้าใจถึงสิ่งที่ขาดไม่ได้จากอีกฝ่าย
เหมือนกับแม่เหล็กอะไรงั้น เนอะ...

.

.

แล้วก็แอบเขินกัน จบข่าว